Oświadczenie. Skandal w Poznaniu! W 36 rocznicę bestialskiego porwania x. Jerzego Popiełuszki, żydowskie służby zrobiły pokazową, brutalną akcję.

Wczoraj rano, w 36 rocznicę porwania ks. Jerzego Popiełuszki (zginął najprawdopodobniej 25 X 1984 r.) służby na usługach żydowskich wkroczyły do prywatnej kaplicy-celi (urządzonej w prywatnym mieszkaniu - celi zakonnej), po Mszy Św., w czasie nabożeństwa, nie zważając na trwającą modlitwę, po czym brutalnie wywleczono ministranta i kapłana, którego w szatach liturgicznych oderwano klęczącego od ołtarza. Duchowny - ks. [?] Michał Woźnicki został wyniesiony za ręce i nogi, po schodach, w szatach kapłańskich. Abstrahując w tym momencie od kwestii ważności nowych święceń kapłańskich, ks. Michał Woźnicki zarówno w świadomości swej własnej, jak swoich wiernych, swoich "współbraci" (modernistycznych "salezjanów"), jak i dokonujących interwencji funkcjonariuszy, jest kapłanem, i został w ten sposób potraktowany jako kapłan. Sprawa jest więc identyczna jak w przypadku ks. Popiełuszki, który także miał nowe święcenia (w 1972 r.). Jest to brutalny atak na osobę powszechnie uważaną za Kapłana katolickiego, jest to więc atak wymierzony intencjonalnie w Kościół - tj. Chrystusa.

Jednak na tym analogia się kończy, gdyż nawet w czasach II wojny światowej czy w czasach stalinowskich, Gestapo, SB ani ZOMO nie wywlekało na ziemiach polskich kapłanów wykonujących święte czynności, w szatach liturgicznych, za ręce i nogi, skutych kajdankami, sprzed ołtarzy. Dlatego powiedzieć o tych bandytach w mundurach Gestapo, czy ZOMO, to za mało! Oni są znacznie gorsi! Takich scen nie oglądali nigdy nasi ojcowie czy dziadkowie, takie sceny dotąd działy się chyba tylko we Francji w czasie masońskiej rewolucji anty-francuskiej, w Meksyku w czasie komunistycznych prześladowań czy w Hiszpanii w czasach wojny domowej 1936 - 1939. Być może takie sceny miały miejsce również na ziemiach polskich, które po 1920 r. znalazły się w ZSRR. W czasie wojny czy czerwonego stalinowskiego terroru, owszem często aresztowano i zabijano księży, ale nigdy nie wywlekano ich sprzed ołtarza. Również ks. Popiełuszko został porwany w zupełnie innych okolicznościach, nikt jeszcze dotąd nie odważył się na taką bezczelność i świętokradztwo, jak PiS'owski anty-polski i anty-katolicki, żydo-bolszewicki reżim "III RP"!

DEKLARACJA IDEOWO-PROGRAMOWA RUCHU NARODOWO-RADYKALNEGO

1.     Ruch Narodowo-Radykalny jest Ruchem Polskim - Radykalnym, Nacjonalistycznym i Katolickim. Bóg, Naród Polski oraz Ojczyzna są dla nas najwyższymi wartościami. Uczynienie Polski wielkim, silnym i bogatym krajem oraz zapewnienie bezpieczeństwa i dostatku Narodowi - to główne cele działania Ruchu Narodowo-Radykalnego. Idea Narodowo-Radykalna jest w najwyższą w pełni ukształtowaną i uświadomioną formą patriotyzmu. Chcemy skupić wokół naszego Ruchu wszystkich prawdziwych polskich patriotów, wszystkich Polaków, którym dobro Ojczyzny leży na sercu, którzy chcą dla niej żyć i pracować.

Adam Busse: „Koncepcja państwa polskiego według Grupy Szańca”

            Klęska militarna Polski w kampanii wrześniowej 1939 roku oraz związany z tym początek niemieckiej i sowieckiej okupacji wymusiły szereg zmian na dotychczas funkcjonujących strukturach przedwojennego ruchu narodowego. Pochodząca ze środowiska Obozu Narodowo-Radykalnego „ABC” grupa ocalałego kierownictwa przekształciła się w Grupę „Szańca”, której nazwa pochodziła od wydawanego już w październiku 1939 roku głównego pisma konspiracyjnego „Szaniec” (będącego organem prasowym tejże grupy, Związku Jaszczurczego i później Narodowych Sił Zbrojnych). Pismo było wydawane początkowo jako biuletyn na nasłuchu radiowym, natomiast od 24 marca 1940 roku – już w formie drukowanej (od 1940 roku do upadku powstania warszawskiego łącznie wydano 156 numerów w nakładzie od 5 do 15 tysięcy egzemplarzy).

14/15 października 1939 roku powstał zalążek przyszłego wojska polskiego, jakim była Organizacja Wojskowa Związek Jaszczurczy, i który stał się fundamentem do stworzenia Narodowych Sił Zbrojnych, natomiast głównym organem cywilnym był powstały na przełomie 1939 i 1940 roku Komisariat Cywilny, jego zadaniem było przygotowanie kadr administracyjnych do objęcia ziem polskich po ich wyzwoleniu. Po utworzeniu Narodowych Sił Zbrojnych KC przekształcił się w Służbę Cywilną Narodu pod przewodnictwem brata autora „Odrodzenia idealizmu politycznego”, Kazimierza Gluzińskiego, później po rozłamie na tle scalenia NSZ z Armią Krajową w drugiej połowie 1944 roku konspiracja narodowa powołała do życia samodzielną Radę Polityczną NSZ.

Adam Busse - "Błękitna Dywizja na froncie wschodnim 1941 - 1943"

             Historia 250. Infanterie Division (spanische), hiszpańskiej formacji ochotniczej znanej nam pod nazwą Division Azul lub z polska tłumacząc – Błękitnej Dywizji, jest jednym z najbardziej chlubnych i godnych chwały wątków związanych z frontem wschodnim II wojny światowej, a dokładniej – udziałem europejskich ochotników w walce ze wspólnym wrogiem Europy, jakim był Związek Sowiecki i ideologia komunistyczna, oparta na kolektywizmie gospodarczym, kulcie wodzów rewolucji (Marksa, Engelsa, Lenina i Stalina), represyjnym aparacie przemocy (symbolizowanym przez NKWD, stalinowskie obozy zagłady na Syberii, Kołymie, Workucie i Czukotce, spływające krwią więzienia śledcze), finansowaniu i wspieraniu lokalnych komórek Kominternu bądź partii komunistycznych w każdym zakątku Europy, niszczeniu Tradycji, religii, wolności oraz bezwzględnym posłuchu obywateli wobec przywódców i oficjalnej linii partyjnej. To właśnie Europejczykom przyszło w 1941 roku stanąć kolejny raz przeciw tak krwawemu i bezwzględnemu wrogowi, który już pokazał, co potrafi w trakcie wojny domowej w Rosji, przewrotów rewolucyjnych w Niemczech, Bawarii, na Węgrzech i w Finlandii, powstania tambowskiego, wojny polsko – bolszewickiej lat 1919 – 1921, kolektywizacji gospodarczej na ziemiach „sowieckich” oraz – co bliższe Hiszpanom – wojny domowej w Hiszpanii z lat 1936 – 1939. Po operacji „Barbarossa” i pierwszych masowych porażkach Armii Czerwonej na froncie wschodnim coraz więcej ochotników pragnęło dołączyć do krucjaty przeciw bolszewizmowi, na której czele stała III Rzesza i włożyć swój wkład w pokonanie czerwonej hydry. Wśród tych narodów byli również i Hiszpanie, którzy pragnęli pomszczenia ofiar czerwonego terroru z okresu wojny domowej.

Tomasz Kosiński - „Socjaliści opuszczają NSDAP – tłumaczenie pierwszego manifestu Czarnego Frontu z 4 lipca 1930 roku”

 

              W nawiązaniu do biografii oraz tez „narodowej rewolucji” Otto Strassera, które ukazały się w lipcowym numerze pisma „Szturm” prezentuję tłumaczenie pierwszego manifestu Czarnego Frontu. Artykuł został opublikowany 4 lipca 1930 roku. Celem tłumaczenia jest ukazanie, iż narodowy socjalizm w „okresie nazistowskim” nie był ruchem jednolitym. Istniały grupy, które nie wspierały, ale otwarcie występowały przeciwko polityce prowadzonej przez przywódcę NSDAP i jego najbliższe grono współpracowników.

T.K.

Konflikt pomiędzy braćmi Strasser, a tzw. „południem NSDAP” (któremu przewodniczyli m.in. J. Streicher i A. Rosenberg) toczył się od mniej więcej 1924 roku. Socjalizm o zabarwieniu narodowym „północy” zmierzył się z antysemicką demagogią tworzoną w Bawarii. Od tego czasu konflikt przybierał na sile. Mimo sukcesów politycznych frakcji strasserowskiej, doskonałej organizacji północnego organu partii, ostatecznie zatriumfowała druga opcja.

Tomasz Kosiński - „Otto Strasser - Manifest solidaryzmu”

          Niniejszy manifest jest zarysem powojennej idei solidarystycznej Ottona Strassera opisanej w 1946 roku w pracy Deutschlands Erneuerung. Miała ona stanowić odpowiedź na nowe wyzwania stojące przed niemieckimi nacjonalistami. Zgodnie z przewidywaniami Strassera doktryna nazistowska przegrała, skompromitowała Niemcy i naród niemiecki. Zatriumfowały zachodni kapitalizm oraz sowiecki komunizm. Otton Strasser postanowił przedstawić alternatywę, która wyrastała z jego przedwojennych poglądów i przybrała ostateczną wizję na skutek wojny i wydarzeń powojennych.

T.K.

Białystok: Podlaski Marsz Normalności – zaproszenie (19/09/2020)

 

         Normalność, zdrowie, zgodność z odwiecznymi prawami natury, tradycja, patriotyzm, wiara, duchowość. Wartości, które do niedawna były tak oczywiste, że nie było potrzeby ażeby w ogóle o nich mówić. Dziś jednak, w tych trudnych czasach, normalność należy manifestować, pokazywać, że to, co najcenniejsze – rodzina oraz ojczyzna – nadal jest fundamentem Polski. 

W zdrowym ciele, zdrowy duch – jak zwykli mawiać nasi dziadowie, tak więc zdrowa rodzina to zdrowy naród, zdrowy naród to zdrowa ojczyzna. W czasie nachalnej propagandy dewiacji zachęcamy do promowania zdrowych, normalnych postaw, dlatego też zapraszamy na Marsz Normalności. Pokażmy, że jesteśmy większością, przytłaczającą większością, i żaden liberalny czy nowo-lewicowy atak nie jest w stanie tego zmienić. Zapraszamy i zachęcamy do zaproszenia znajomych oraz stawienia się całymi rodzinami. Pokażmy, że Białystok jest zdrowy, Podlasie jest normalne i żadna zgraja krzykaczy tego nie zmieni.

Rodzina siłą narodu!