Pierwsi, inflacjoniści, chcą obniżyć wartość naszej waluty, wypuścić w obieg poważną ilość pieniędzy papierowych bez pokrycia w złocie, żądają oni wielkich robót publicznych, innymi słowy uważają, że sztuczne ożywienie życia gospodarczego, tak zwane „nakręcenie koniunktury”, doprowadzi Polskę do normalnego stanu. Drudzy żądają utrzymania naszej waluty w stałej wartości, oszczędności w wydatkach państwowych i samorządowych, dostosowania cen towarów przemysłowych do rolnych. Ostatecznie deflacjoniści twierdzą, że należy się dostosować do dzisiejszego stanu gospodarczego i przetrwać kryzys.
środa, 18 listopada 2026
Witold Rościszewski: Nacjonalizm zwalcza ustrój kapitalistyczny
poniedziałek, 16 listopada 2026
piątek, 13 listopada 2026
Jan Winrych: Wychowanie Narodowe młodzieży
środa, 11 listopada 2026
poniedziałek, 9 listopada 2026
Marian Reutt: Nowa droga gospodarstwa narodowego
Pierwsza możliwość wychodzi z założenia, że interes jednostki stoi ponad wszystko i że państwo jest narzędziem, mającym ten interes zabezpieczać. Druga natomiast opiera się na przekonaniu, że ponad interesem jednostki stoi wyższy interes, interes zbiorowości, Narodu, i że państwo ma zabezpieczyć ten właśnie interes. W podstawie pierwszego rozwiązania tkwi indywidualizm, drugi nosi charakter uniwersalistyczny. W rozumieniu za tym drugiego typu poglądów — zbiorowość, Naród jest powołany do zakreślania pewnych, ściśle określonych granic jednostkom, ażeby działalność tych jednostek nie szkodziła zbiorowości. Do tego jest powołane państwo, które realizuje to drogą przepisów, podkreślających, co wolno, a czego nie. Na straży ustanowionych przepisów stoi siła państwa. Dochodzimy tutaj do zagadnienia interwencjonizmu.
środa, 4 listopada 2026
Witold Rościszewski: Zniszczyć żydokomunę i kapitalizm!
poniedziałek, 2 listopada 2026
Witold Rościszewski: Narodowy radykalizm wobec pracy i kapitału
Mimo to, że zagadnienie strajków i lokautów ma tak poważne znaczenie, nie tylko ogół, ale cały szereg aktywnych działaczy społecznych nie orientuje się albo nie chce zrozumieć istoty tego zagadnienia. Każdy rozpatruje nie istotę strajku i lokautu, a tylko tę stronę tego zagadnienia, które mu pozwala na uzasadnienie jego postępowania. Innymi słowy pracodawcy twierdzą, że lokaut jest ich bezbolesną bronią, która osłania interes produkcji przed zachłannością żądań pracownika, co do strajku, to pracodawcy oświadczają, że jest to wyraz komunistycznych nastrojów pracowników i należy go zakazać, jako metodę walki szkodliwą pod każdym względem.




