Himno de la Division Azul

Bolesław Piasecki: Przełom Narodowy – jedyna droga do Wielkiej Polski

 

        Wielka Polska, której wizja żyje w duszach młodego pokolenia, zostanie urzeczywistniona celowym działaniem wielkich, niespotykanych dotychczas w naszej historii, ilości energii narodowej. Potęga duchowa, niezbędna do budowy Wielkiej Polski, powstanie jako suma najwyższych wysiłków jednostkowych — wszystkich należących do Narodu Polskiego. Potęga ta w chwili obecnej leży w dziedzinie możliwości; jako rzeczywistość natomiast nie istnieje.

Naród polski w chwili obecnej posiada duszę zdezorganizowaną. Naród polski w chwili obecnej nie jest w stanie chcieć całą mocą swej woli. Polacy współcześni łączą się w ogromnej większości z życiem Narodu metryką, a nie twórczością cywilizacyjną. Metrykalni Polacy, to nierozbudzona, bierna, cywilizacyjnie wieś, — metrykalni Polacy, to inteligencja rozłożona i wyjałowiona moralnie — ideowo. Liczbowo zaś metrykalni Polacy — to zdecydowana większość ogółu Narodu. Wielka Polska żąda dla swego urzeczywistnienia sił ducha wszystkich metrykalnych Polaków w ich największych możliwościach. Wykorzystanie energii całości Narodu przeniesie dopiero Wielką Polskę z wizji młodego pokolenia w życie. Warunkiem zaś powstania potęgi duchowej, na którą się złożą wysiłki wszystkich Polaków, jest danie Narodowi jednolitego kośćca moralno-ideowego, przenikającego wszystkie jednostki i wszystkie warstwy. Ten wspólny pion moralno-ideowy stworzy dopiero możliwość dla każdego Polaka brania czynnego udziału w twórczości cywilizacyjnej Narodu, a przez to budowania Wielkiej Polski.

Bolesław Piasecki: Fanatyczna wola i siła Przełomu Narodowego

         Przełom ma być najgłębszym zatarganiem psychiką polską, zatarganiem, które nie tylko zmiażdży, komunizm, masonerię, żydów, ale także powiąże duszę każdego Polaka z czynną działalnością dla Wielkiej Polski. Przełom musi być powszechny — każde środowisko polskie musi bezpośrednio odczuć siłę wstrząsu, jaką wywoła jego dokonanie. Przełom nie pozwala ustosunkowywać się do żadnego środowiska biernie — każde środowisko, każdego Polaka należy zetknąć z ideą Przełomu Narodowego i użyć dla powiększenia potęgi przeżyć, jakie Przełom w duszy narodu wywoła. Na odwrót, każdą siłę, która w zetknięciu z ideą Przełomu zachowuje się wrogo należy niszczyć bezwzględnie i zupełnie.

Pierwszym czynnikiem, mobilizującym siły bojowe Przełomu jest idea — jest Wizja Wielkiej Polski, oparta na zasadach Programu Narodowo-Radykalnego, jest przeświadczenie o wyłączności Przełomu Narodowego, jako drogi urzeczywistnienia Wielkiej Polski. Treść ideowo-programowa Wielkiej Polski i Przełomu  kreśli dla Ruchu Narodowo-Radykalnego granice zasięgu jego idei w sposób zupełnie niezależny od tradycyjnych nawyków poszczególnych środowisk i tradycyjnych prądów opinii. 

Krzysztof Kubacki: Polski Front „Falanga”

        Historia Polskiego Frontu „Falanga” zaczęła się w Łodzi pod koniec 1937 roku. Wtedy to też działacze tejże organizacji mieli zacząć skupiać się wokół czasopisma „Falanga”, który następnie chcieli przekształcić w dziennik. Nabór do organizacji po konsultacjach z centralą w Warszawie zaczął Kazimierz Hałaburda oraz Wiesław Zaręba. Kazimierz Hałaburda należał wcześniej do OWP, SN i ONR oraz był redaktorem naczelnym łódzkiego „Orędownika”[1].

Ciekawa sytuacja wynikła na początku działalności Falangi w Łodzi. Najpierw jej działacze chcieli się zarejestrować jako zrzeszenie sympatyków pisma „Falanga”. Jednak sam proces rejestracji wydał  się im zbyt długi. Wtedy też podjęli rozmowy z wegetującym na łódzkiej scenie politycznej ugrupowaniem o nazwie Polski Front Faszystowski. Było to posunięcie taktyczne. I taka nazwa miała początkowo zostać. Jednak wywołało to sporo dyskusji i kontrowersji i doszło do zmiany nazwy na Polski Front „Falanga”. Cały zarząd Frontu Faszystowskiego dołączył do Falangi oraz doszło do utworzenia Centralnego Komitetu Organizacyjnego[2].

Arkadiusz Meller: (Kontr)rewolucja przeciw materializmowi, czyli krytyka liberalizmu ekonomicznego i marksizmu ze strony Ruchu Narodowo-Radykalnego „Falanga”

Praca dla Polaków

Władza dla Narodu

Co każdy młody Polak wiedzieć powinien?[1]

       Powstały w połowie lat trzydziestych XX wieku narodowy radykalizm był na ówczesnej scenie politycznej zjawiskiem o wyjątkowym charakterze. Sam Obóz Narodowo-Radykalny w formie legalnie istniejącej partii istniał zaledwie dwa miesiące[2], lecz czołowym politykom, myślicielom związanym z powyższym nurtem ideowym fakt działania w ,,podziemiu” nie przeszkodził w formułowaniu własnych, oryginalnych koncepcji politycznych. Ten stan rzeczy dotyczył dwóch odłamów ONR, czyli ONR ,,ABC” (biorącego swoją nazwę od dziennika znajdującego się pod kontrolą osób związanych z tą częścią narodowych-radykałów) oraz powstałego w 1935 roku Ruchu Narodowo-Radykalnego ,,Falanga”, kierowanego przez Bolesława Piaseckiego. RNR skupiał głównie studentów, byłych członków Oddziału Akademickiego Obozu Wielkiej Polski, Wydziału Młodych Stronnictwa Narodowego z kolei jego przywódcy byli związani z komitetem redakcji Akademika Polskiego. Nie możność legalnego oddziaływania na społeczeństwo była rekompensowana przez obydwa odłamy prowadzeniem bogatej działalności publicystycznej oraz ideowo – wychowawczej. Należy zauważyć, że zainteresowanie osób zawiązanych z Ruchem Narodowo–Radykalnym koncentrowało się na kwestiach dotyczących ustroju, kultury, gospodarki, mniejszości narodowych, miejsca Polski w Europie Środkowo-Wschodniej..

Krzysztof Kubacki: RNR „Falanga” – ku pamięci!

         RNR „Falanga” jest organizacją, która jest jakby wyklętą nawet u obecnych organizacji narodowych. Rzadko się o niej wspomina oraz jest organizacją, którą można atakować, która nie jest broniona. A jednak była to organizacja, która wniosła wiele do historii ruchu NR nie tylko swoją działalnością, czasem kontrowersyjną(np. nieudana próba przejęcia organizacji sanacyjnych), ale także intelektualną. Była to organizacja przede wszystkim ludzi młodych, tworzących odpowiedzi na wygląd państwa i narodu w swoich czasach. RNR jest organizacją, której historią warto się zainteresować. Pod dostatkiem na obecnym rynku wydawniczym jest pozycji naukowych o tejże organizacji. Żeby zrozumieć Falangistów, należy zagłębić się w historię tego ruchu. Dlatego też nie należy brać do serca tego co o tej organizacji mówią jej przeciwnicy. Najlepiej wyrobić sobie zdanie samemu czytając w domowym zaciszu koncepcji kreślonych przez młodych narodowych radykałów.

Kamil Sawczak: „Przeciwko kapitalizmowi!” – antykapitalizm w koncepcjach RNR „Falanga”

        Antykapitalizm, wśród koncepcji narodowych radykałów okresu przedwojennego, zajmował jedno z czołowych miejsc. Wielki kryzys, w oczach młodych nacjonalistów, był zapowiedzią upadku systemu kapitalistycznego i szansą na realizację nowego ładu w ramach przyszłego narodowego państwa.

Wtedy też, w opozycji do poglądów „starych” (m.in. Romana Rybarskiego), ukształtowały się doktryny konkretyzujące myśli narodowo-radykalnych działaczy. Wybuch II W.Ś., a następnie objęcie władzy przez komunistów w Polsce, doprowadziło do eksterminacji całego pokolenia rewolucyjnych nacjonalistów i uniemożliwiło dalszy rozwój ideologii.Odrodzony ruch narodowo-radykalny w III RP zatracił obecnie wiele ze swej ideologicznej tożsamości. Silny dyskurs prawicowy przy słabości intelektualnych kręgów NR doprowadza do marginalizacji treści antykapitalistycznych wśród nacjonalistów, na rzecz koncepcji liberalno-gospodarczych. W wyniku tego idea Jana Mosdorfa i Bolesława Piaseckiego wulgaryzowana jest do kwestii stylu i estetyki, całkowicie podporządkowanym aksjomatom prawicy. Za ten stan rzeczy odpowiedzialna jest niska świadomość polityczna nacjonalistycznych działaczy. Historia nie może krępować rozwoju doktryny; jednak przy konstruowaniu nowych koncepcji winna stanowić drogowskaz. Takim drogowskazem jest właśnie stosunek narodowych radykałów do kapitalizmu.Krytyka kapitalizmu występowała już w ramach Obozu Wielkiej Polski, jednak pełne odrzucenie tego systemu wiąże się z powstaniem Obozu Narodowo-Radykalnego. Stosunek „starych” do liberalizmu gospodarczego był właśnie jedną z przyczyn powstania nowej formacji. Jednak najradykalniejsze i najpełniejsze stanowisko antykapitalistyczne reprezentowane było przez Bolesława Piaseckiego i środowisko skupione wokół niego – z grupy tej ukonstytuował się Ruch Narodowo-Radykalny ’Falanga” – w związku z tym, skupię się na prezentacji ideologii tej organizacji.