Życiorys Bolesława Piaseckiego

 Życiorys:

            Bolesław Bogdan Piasecki, znany również pod pseudonimami „Leon Całka”, „Wojciech z Królewca” i „Sablewski”, urodził się 18 lutego 1915 w Łodzi. Był synem Ludomira (agrnonoma) i Pelagii z domu Kotnowskiej. Wychowywał się w atmosferze patriotycznej, w 1927 rozpoczął edukację w prestiżowym Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego w Warszawie, gdzie był aktywnym harcerzem, pełniąc funkcje zastępowego, a później przybocznego. Po maturze w 1931 roku, ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim w 1935 roku. Jako student, był zaangażowany w działalność nacjonalistyczną, będąc kierownikiem Oddziału Akademickiego Obozu Wielkiej Polski oraz działając w Sekcji Młodych Stronnictwa Narodowego. Piasecki był także założycielem Obozu Narodowo - Radykalnego i późniejszym przywódcą Ruchu Narodowo-Radykalnego „Falanga”, organizacji o poglądach antykomunistycznych, antykapitalistycznych i antysemickich. W 1934 roku został internowany w Berezie Kartuskiej.

W czasie II wojny światowej, jako podporucznik oddziałów pancernych wziął udział w kampanii wrześniowej. Po kampanii wrześniowej, został aresztowany przez Gestapo i więziony do kwietnia 1940. Po zwolnieniu, zaangażował się w pracę konspiracyjną, tworząc Konfederację Narodu, później scaloną z AK. W AK dowodził III batalionem 77 Pułku Piechoty, walczącym na Nowogródczyźnie. Po wojnie został aresztowany przez władze komunistyczne, ale w 1945 roku zwolniony po zadeklarowaniu wsparcia dla reform wprowadzanych przez nowe władze.

Po wojnie Piasecki zmieniając swoje podejście (strategię działania - przyp. Redakcji), zaangażował się w działalność polityczną zgodną z linią ówczesnej władzy, założył i kierował Stowarzyszeniem „Pax”- organizacją katolików świeckich. Jego osobiste zaangażowanie w rozmowy z władzami doprowadziło do zwolnienia z więzienia wielu działaczy i żołnierzy podziemia niepodległościowego. W życiu politycznym PRL Piasecki był aktywny jako poseł na Sejm i członek Rady Państwa. 

W życiu osobistym Piasecki doświadczył tragedii – w 1957 roku jego 15-letni syn Bohdan został porwany i zamordowany, a sprawcy tej zbrodni nigdy nie zostali odnalezieni. Był dwukrotnie żonaty – najpierw z Haliną Kopeć, która zginęła w powstaniu warszawskim, a następnie z Barbarą Kolendo, z którą miał pięcioro dzieci.

Bolesław Piasecki zmarł 1 stycznia 1979 roku w Warszawie, spoczął wraz z żoną Haliną i zamordowanym synem na cmentarzu powązkowskim. Jego pogrzeb był dużym wydarzeniem, z udziałem ważnych osobistości politycznych i kościelnych. Zostawił po sobie znaczący dorobek publicystyczny, w tym na tematy polityczne i społeczne. Piasecki był autorem kilku książek. Jego działalność jest przedmiotem dyskusji zarówno ze względu na jego poglądy z młodości, jak i późniejszą współpracę z władzami. Został odznaczony wieloma orderami, w tym Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari i Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.